DAGGEDICHT – Annie M.G. Schmidt (1911-1995) – Sebastiaan Het is spinnentijd! Sebastiaan Dit is de spin Sebastiaan. Het is niet goed met hem gegaan. LUISTER! Hij zei tot alle and're…
Ik vroeg me al eens af waarom Spaans die ñ heeft en geen gewone dubbele n. Het antwoord ligt bij monniken die op perkament aan het besparen waren.
Een truc die bakkers al eeuwen gebruikten, werd pas in 1985 chemisch verklaard in Nature. Ik probeerde het uit met een meringue, en met een gewone metalen kom ernaast.
Het woord quarantaine draagt zijn eigen tijdklok mee. Ik ging op zoek naar waar dat getal veertig vandaan kwam en kwam uit bij een haven, een pest en de bijbel.
Ik kwam een brief tegen uit 1536 waarin een Florentijnse koopman @ gebruikte voor iets heel anders dan e-mail. Vijfhonderd jaar handelsgeschiedenis, samengebald in een teken dat wij een apenstaartje noemen.
Het toetsenbord waar ik nu op typ, is ontworpen om mij trager te laten typen. Dat verhaal klopt maar half, en de rest is nog vreemder.
Er gaat een stukje rond over Egyptenaren die op steen sliepen. De helft klopt niet, en het stuk dat wel klopt is veel boeiender dan de versie die reist.
Het verhaal van kerst 1914 klopt grotendeels. Alleen niet overal, en niet helemaal zoals het intussen verteld wordt. Vooral die beroemde voetbalmatch verdient een streepje onder de uitslag.
Een Nature-studie liet taalmodellen trainen op hun eigen output, generatie na generatie. Binnen een paar stappen sloeg architectuur uit Londen om in een basiliek in Buenos Aires, en dat is geen toeval.
Ik keek naar de vaarroutes van Columbus en vroeg me af hoe ze dat konden. Het antwoord bleek de wind, niet de wiskunde. En het Nederlandse stuk van het logaritmeverhaal zit niet aan boord, maar in Gouda.