Het is een van de meest intrigerende details uit het hele Bende-van-Nijvel-dossier: op de avond van 9 november 1985, amper een halfuur voor de bloedige overval op de Delhaize in Aalst, werd er bij de lokale radiozender Mi Amigo een merkwaardig verzoekplaatje aangevraagd. Een anonieme beller vroeg om het nummer “Te voet naar Scherpenheuvel” exact om 19.15 uur te draaien, “voor de Bende van Hofstade, van de Bende van Nijvel”. Wat volgde, was een macabere dans met twee gelijktijdige overvallen, perfect getimed dankzij dat radiosein.
Een signaal zonder gsm
In 1985 bestonden mobiele telefoons nog niet. Wie op hetzelfde moment een signaal aan meerdere personen wilde geven, moest creatief zijn. De Bende van Nijvel koos voor een slimme oplossing: een verzoekplaatje op de lokale radio.
Rond 19.00 uur die avond belde een man naar de Aalsterse vrije radiozender Mi Amigo, tijdens het verzoekplatenprogramma. De beller — die zijn naam niet gaf — vroeg om het nummer “Te voet naar Scherpenheuvel” van de Marlets (een cover van Neil Sedaka’s “Is This the Way to Amarillo”) exact om 19.15 uur te draaien. Hij voegde er cryptisch aan toe: “Voor de Bende van Hofstade, van de Bende van Nijvel”. En hij waarschuwde: “Liefst draaien voor kwart over zeven of om kwart over zeven, zeker niet later. Anders is het te laat.
Het aanvragen van een nummer op de radio was in die tijd de ideale manier om gelijktijdig een signaal te geven aan verschillende mensen zonder dat de politie het kon onderscheppen.
Een nummer dat niet gevonden werd
Er is één detail dat het verhaal nog mysterieuzer maakt: het aangevraagde nummer bleek onvindbaar in de platenbak van de radiozender. In plaats daarvan draaide Mi Amigo rond 19.15 uur “Johnny B. Goode” van Chuck Berry.
Of de bende dit voorzag, of dat het toeval was: op dat moment vertrok een politieauto die aan de Delhaize in Aalst patrouilleerde, van de parking. Net op dat moment — alsof het een signaal was — vertrok de wagen die de winkel hoorde te bewaken. Exact drie minuten later verscheen de Bende van Nijvel.
Twee overvallen, één timing
Die avond voerde de bende niet één, maar twee overvallen uit op amper twintig kilometer van elkaar. Omstreeks 19.30 uur overvielen ze de Delhaize in Aalst, waar acht mensen omkwamen in een bloedbad. Nog geen halfuur later overviel een andere groep bendeleden de Delhaize in Overijse.
De timing was perfect. Terwijl de eerste groep de overval in Aalst uitvoerde, ontvingen ze via hun radio-ontvanger de eerste oproep over de overval — op dat moment bevonden ze zich al twee kilometer verder. Alsof alles in perfecte synchronie verliep, was de politiebewaking net weggereden van de Delhaize die ze moesten bewaken.
Waarom dit detail belangrijk is
Dit radioverhaal is meer dan een curieus detail. Het toont aan dat de Bende van Nijvel beschikte over een hoog niveau van planning, communicatie en coördinatie. Het suggereert ook dat ze mogelijk beschikten over inside information — wetende wanneer de politiebewaking zou vertrekken, wetende hoe ze een signaal konden geven zonder onderschept te worden.
Sommige onderzoekers en journalisten hebben zich afgevraagd of dit niveau van precisie wijst op hulp van binnen de politie of rijkswacht. Het feit dat de politiebewaking exact op het moment van het radiosein vertrok — en dat de bende dit leek te weten — heeft tot veel speculatie geleid.
De laatste overval
De dubbele overval van 9 november 1985 zou de laatste daad van de Bende van Nijvel blijken te zijn. Na de bloedbaden in Aalst en Overijse verdween de bende spoorloos. Hun voertuig werd later brandend teruggevonden in het Bos van de Houssière bij Nijvel.
Bijna veertig jaar later, in juni 2024, besliste het federaal parket om het onderzoek stop te zetten — zonder resultaat, zonder antwoorden. Het radiosein van Mi Amigo blijft een van de vele onopgeloste puzzelstukjes in het grootste criminele mysterie van naoorlogs België.
Dit artikel is gebaseerd op publiek beschikbare informatie uit reconstructies, onderzoeksrapporten en getuigenissen rond de Bende van Nijvel. Het dossier blijft officieel onopgelost.
